<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rss version="2.0" 
  xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
  xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
  xmlns:admin="http://webns.net/mvcb/"
  xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#">

<channel>
<title>زنانه‌ها</title>
<link>http://www.zananeha.com/</link>
<description>فروغ: &quot;از آینه بپرس ، نام نجات دهنده ات را...&quot;</description>
<dc:language>en-us</dc:language>
<dc:creator>mahshid_r@hotmail.com</dc:creator>
<dc:date>2009-07-01T18:52:08+00:00</dc:date>
<admin:generatorAgent rdf:resource="http://www.movabletype.org/?v=3.35" />
<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
<sy:updateBase>2000-01-01T12:00+00:00</sy:updateBase>

<item>
<title>عقب می مونی ...</title>
<link>http://zananeha.com/archives/2009-07/002639.html</link>
<description>عقب می مونی از ما ، شکل ما نیستی اصلن بد میاری ، خیل بد ، می بازی مطمئنا</description>
<guid isPermaLink="false">2639@http://www.zananeha.com/</guid>
<dc:subject></dc:subject>
<dc:date>2009-07-01T18:52:08+00:00</dc:date>
</item>
<item>
<title>هر کی که با تو بد شد ، براش یه پاپوش نباف </title>
<link>http://zananeha.com/archives/2009-06/002638.html</link>
<description><![CDATA[این ترانه از صبح مرا گرفته ...از ما که بد ندیدی ، خط و نشون کشیدی مگه نگفتی دیشب ، خواب خدا رو دیدی ؟میگن خدا تو خواب نازه ، یه روزی بی اجازه ، میدم یه بنای خوب ، واسم خدا بسازه یه لات ِ بی سرو پا ، با قلب&nbsp; و چشم سیاه ، یه کسی که بتونه ، کارتو خوب بسازه عمو زنچیر پر ، یه روزی از پشت در ، گورشو گم میکنه ، یواشکی بی خبر عمو زنجیر باف ، عنکبوت بی انصاف ، هر کی که با تو بد شد ، براش یه پاپوش نباف...ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشغار جدید :وای اگر میر حسین ، مجوز بگیرد که حکم جهادم دهد .ارتش دنیا نتواند که مجوز بستاند و جوابم دهد....نیازمندیها :به یک&nbsp;عدد &nbsp;مجوز جهت نافرمانی مدنی نیازمندیم. ستاد انتخاباتی میر حسین موسویمیر حسین هاملت :با مجوز ، یا بدون&nbsp;مجوز مسئله این است...&nbsp;]]></description>
<guid isPermaLink="false">2638@http://www.zananeha.com/</guid>
<dc:subject></dc:subject>
<dc:date>2009-06-30T21:45:48+00:00</dc:date>
</item>
<item>
<title>شورای نگهبان &quot;صحت &quot; انتخابات را تایید کرد!</title>
<link>http://zananeha.com/archives/2009-06/002637.html</link>
<description><![CDATA[شورای نگهبان &quot;صحت &quot; انتخابات را تایید کرد!&nbsp;&nbsp;این از اینش ، وقتش رسیده که کروبی و موسوی تصمیم نهایی خودشان را بگیرند. با مردمند یا نواله ناگزیر را گردن سر خم میکنند ؟اگر با مردمند ، قدم بعدی چه خواهد بود ؟اگر تسلیم میشوند ، چه بر سرِ&nbsp; مردم ما ، و باور هایشان&nbsp; خواهد آمد ؟&nbsp;]]></description>
<guid isPermaLink="false">2637@http://www.zananeha.com/</guid>
<dc:subject></dc:subject>
<dc:date>2009-06-29T20:04:01+00:00</dc:date>
</item>
<item>
<title>مبارزه با مجوز رسمی </title>
<link>http://zananeha.com/archives/2009-06/002636.html</link>
<description><![CDATA[صد البته بر همه ی ما دانش آموزان عزیز واضح و مبرهن است که در این لحظات بحرانی باید خفه خون مرگ بگیریم و کمان ابرویی را بر بالای چشمان جنابان موسوی و کروبی که بعد از سی سال و اندی منجی بشر ایرانی شده اند نبینیم. ولی این کاریکاتور خیلی از گفتنی هایی را که ما خودمان را به خاطرش میخوریم میگوید:جدیدا هم که حضرتشان با توجه به سوره ی مبارکه ی مزرعه&nbsp;حیوانات فرمودند ما گفتیم همه ی ایرانیان با هم برابرند ولی فراموش نکنید که آنها که در چهارچوب جمهوری اسلامی قرار دارند با هم برابر ترند و بقیه&nbsp; خـــــــــــــــــــــــــــفــــــــــــــــه.&nbsp;*نقاشی نمیدانم از کیست ، از فیس بوک کش رفتم ، مال هر کی هست خودش بیاد بگه و اسمش رو میزارم اینجا ، ولی خدائیش خیلی آدم باذوقی است.ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــیکی از دوستان&nbsp; مقیم سوئد شعری برای ندا سروده و با میل برای من فرستاده که برایتان در اینجا میگذارم:&laquo;&nbsp; عروس ایران&nbsp; &raquo;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; کفتار پیر&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; قلب جوانان نشانه کردبی چاره کوردل بود &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ندید.هرقطره خون&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; چگونه هزران جوانه کرد .شکفتگل کرد&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; عطرش جهان گرفت وقلب عاشقان جهان&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; به زمزمه&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; نامشان را ترانه کردآزادی به عشق شایسته ست .&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; چرا به خون باید ؟امام سیاه&nbsp; ِ قهر&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; عروس ایران را&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;در غرقابه ای زخون&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; به حجله روانه کرد&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; های های دل پاره پاره ام&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; در دریای&nbsp; ِ طوفانی&nbsp; ِ گریه های شبانه ام&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; نام &laquo; ندا &raquo; را بهانه کرد.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; مرتضی رضوان&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; سوئد &nbsp;خرداد 2009&nbsp;]]></description>
<guid isPermaLink="false">2636@http://www.zananeha.com/</guid>
<dc:subject></dc:subject>
<dc:date>2009-06-29T05:02:30+00:00</dc:date>
</item>
<item>
<title>نگذاریم که این جنبش هم ، بر سر طاقچه ی عادت ، از یاد ِ من و تو برود.</title>
<link>http://zananeha.com/archives/2009-06/002635.html</link>
<description><![CDATA[نگذاریم که این جنبش هم ، بر سر طاقچه ی عادت ، از یاد ِ من و تو برود.یک شعار تازه :اسلام تان اسلام طالبانی است ، برابری حق زن ایرانی است&nbsp;برایم مهم نیست رنگ سبزی که از ابتدا در این حرکت به وجود آمد برای چه انتخاب شد. این که موسوی سید است ؟ اینکه رنگ سیدی است ؟امروز جنبش از موسوی گذشته است ، و موسوی همراه جنبش است. خیال پرداز نیستم که ادعا کنم که موسوی سر ِ این جنبش نیست ، هست. ولی برخلاف سال 57 ، این جنبش است که سر را به همراه میبرد، نه سر که جنبش را. و رنگ سبز ، در شناسایی این جنبش نهادینه شده است. رنگ سبز دیگر رنگ سیدی نیست. رنگ مردمی است که نه میگویند. سبز یک نـــــــــــــــــــــــــــــه بزرگ است.و من ابدا نمیخواهم این سبز به قرمز تبدیل بشود.&nbsp;تلاش دوستان خارج از کشور هم برای تبدیل رنگ ها ، و گرفتن هژمونی با سه سوت ، تلاشی مستعصل&nbsp;به نظر می&nbsp;آید. بابا ولش کنید ،&nbsp;این کاره نیستید. خودتان هم میدانید.&nbsp;سی سال&nbsp;دست و پا زدن مرده گونه &nbsp;در خارج از&nbsp;کشور به شما چیزی یاد نداده ؟اگر خیرتان نمیرسد ، شر که میتوانید نرسانید ؟&nbsp;راه کارهایی که برای ادامه ی جنبش پیشنهاد میشود گاهی زیبایی کودکانه ای دارد . بادکنک های سبز در خیابان ها ی تهران ، یکی از بچه ها در فیس بوک میگفت : از بس سیگار کشیدم و فوت کردم توی بادبادک ، ریه هایم به ...رفت. تازه بادکنک ها بلند هم نشدند .گفتم : عوضش کلی سیگار کشیدی دیگه .گفت : آخه من اصلا سیگاری نیستم :)))امروز در توییتر نوشتند :یک راه خوب برای اعتراض مدنی این است که هی زنگ بزنیم به نهاد ریاست جمهوری بگوییم: الو .. میرحسین..&nbsp;مردم از خنده ، طبع شوخ بچه های نازنین&nbsp;ایران ، از شکفتن باز نمی ایستد. احتیاط ،&nbsp;و سرود زندگی خواندن ، از مشخصات&nbsp;جوانان فعال این جنبش است. و من گاهی مانده ام با این همه مرگ ، این همه شهید ، این همه مرده که هر روز ، هنوز چندین و چند سال بعد از جنگ در خیابانهای&nbsp;این دیار می گردانند ، این بچه ها چطور اینقدر زندگی را دوست دارند . در مقایسه با ما که&nbsp;سرود مان مرگ بودبچه ها صبح میروند تظاهرات و باطوم میخورند. و شب قبل از رفتن به پشت بام با دوستان میروند&nbsp;گشت میزنند و همبرگری میخورند. ما چنین&nbsp;نبودیم. برای خود شادی را جرم میدانستیم. خودمان را زجر میدادیم. دیروز با یکی از بچه ها صحبت میکردم و&nbsp;گفتم : میدانی&nbsp;اصطلاح آکادمیک این برخوردهای ما چه بود ؟ گفت : مازوخیسم ؟گفتم : نه . خریت. :))احتیاط ، از کارکشتگان&nbsp;بیاموزیم. از کسانی&nbsp;مثل&nbsp;امیر فرشاد ابراهیمی و سازگارا که خودشان زمانی همین کاره بودند.&nbsp; مزدبگیران ظلم&nbsp;و بر علیه مردم. الان&nbsp;هنوز نمیدانم کجا ایستاده اند و آیا جایی که ایستاده اند دائمی باشد و بعد از مدتی سه&nbsp;پیچه نخورند ولی آموزشهایشان در مقابله با&nbsp;پاسداران و بسیجیان و نیروهای سرکوب قابل تعمل است و آموزنده .نوشته ی امیر فرشاد ابراهیمی نوشته ی سازگارا&nbsp;&nbsp;&nbsp;این &nbsp;، و این جا اگر این متن ها برایتان قابل دسترسی نیست ، برایم پیغام بگذارید&nbsp; با میل آدرس ، من برایتان متون &nbsp;را میل میکنم. در صورت تمایل برایم در پیغامتان بنویسید که پیامتان را منتشر نکنم و چنین میکنم کشتگان این سال را فراموش نکنیم که عاشق ترین ِ زندگان بودند. بچه هایی که سرود زندگی را حتی در آخرین لحظات آن خواندند. نگذاریم عدد شوند. آنگونه که ما شدیم &nbsp;فراموششان نکنیم ....متن زیر از اینترنت و فیس بوک جمع آوری شده است :اطلاعات زیر به تدریج از طریق اینترنت و اهالی بالاترین و فیسبوک جمع آوری و تکمیل میشود. لطفا در این راه ما را یاری کنید.دوستان داغ کنین تا همه ببینن و لیست کامل شود- ۱)مهدی کرمی ۲) مصطفی غنیان ۳) مبینا احترامی(کوی دانشگاه تهران) ۴) فاطمه براتی(کوی دانشگاه تهران) ۵) کسری شرفی(کوی دانشگاه تهران) ۶) کامبیز شعاعی(کوی دانشگاه تهران) ۷) محسن ایمانی(کوی دانشگاه تهران) ۸)رجبی پور(دختر) ۹) رجبی پور (مادر) ۱۰) محمد(۱۲ ساله) ۱۱) طهماسبی (ساری) ۱۲) ندا اسدی ۱۳) ناصر امین نژاد ۱۴) ندا آقا سلطان ۱۵) اشکان سهرابی ۱۶) بهمن جنابی ۱۷) شلر خضری ۱۸)کیانوش آسا: دانشجوی کارشناسی ارشد شیمی از دانشگاه علم و صنعت اهل کرمانشاه محل و روز شهادت: 25 ام خرداد،مسیر میدان انقلاب به آزادی توسط لباس شخصی ها ۱۹)امیر کویری فارغ التحصیل از دبیرستان تطبیقی تهران ۲۰) فرزاد هشتی- تهران ۲۱) یعقوب بروایه- دانشجوی فوق لیسانس تئاتر-دانشگاه تهران ۲۲) کاوه علیپور- تهران مقابله کنیم ،&nbsp;جنبش سبز&nbsp;کشور مان را فراموش نکنیم و به هیچ نگیریم. از هر طریقی که ممکن است بچه های داخل کشور را یاری کنیم. ما همه با هم هستیم...&nbsp;&nbsp;]]></description>
<guid isPermaLink="false">2635@http://www.zananeha.com/</guid>
<dc:subject></dc:subject>
<dc:date>2009-06-28T08:07:56+00:00</dc:date>
</item>
<item>
<title>وای به روزی که چماق خوردن ، از ما چماقدار بسازد..</title>
<link>http://zananeha.com/archives/2009-06/002634.html</link>
<description><![CDATA[وای به روزی که چماق خوردن ، از ما چماقدار بسازد...&nbsp;انگار لازم است که شفاف تر بیان کنم. میگویند تو گفتی که خندیده ای ، میگویند تو هم که چنین و چنان... پس شفاف تر میگویم :&nbsp;من حمله به سفارت جمهوری اسلامی در استکهلم را تایید نمیکنم. من این نوع از تظاهرات را تایید نمیکنم. بچه های ما در ایران در زیر ضربات باتوم و گلوله هایی که سر و گردن و قلب را نشان گرفته اند با پرتاب سنگ از خود دفاع میکنند. ولی در استکهلم چنین ماجرایی نبود. یکی از شرکت کنندگان میگفت که آنها ما را تحریک میکردند. و در جواب اینکه چگونه چنین کردند گفت : هی راه میرفتند ، سیگار میکشیدند و قهوه میخوردند و به ما چپ چپ نگاه میکردند. خودتان از جمله ی بالا میتوانید بفهمید منظور چیست دیگر. خالی کردن دق دل ، تظاهرات نیست. کسانی که اینگونه عمل میکنند ، حرف زیادی برای گفتن ندارند.&nbsp; و راستی نتیجه اش چیست بجز همان خالی کردن ِ دق ِدل ؟میدانم که&nbsp; خیلی ها با این نگاه من مشکل دارند. در روزگاری که گلوله از زمین و زمان بر جوانان ما می بارد ، شیشه شکستن و کتک زدن پرسونل سفارت شاید کار انقلابی به نظر بیاید. به نظر من اینطور نیست. بچه ها در ایران تمام تلاش خود را میکنند که جنبشی مسالمت آمیز را سامان دهند. با سرود و ترانه. با بادکنک های رها شده در آسمان. و در اینجا به خاطر نگاه چپ چپ سفارتی ها ،..من نمیتوانم بفهمم کسی را که شخص دیگری را کتک میزند. مهم نیست که آن شخص کیست و چه کاره است. هر کسی باشد. من کتک زدن را نمیپذیرم و نمی فهمم. دوستی که دیروز برایم تعریف میکرد که کارمند سفارت را زده اند ، یکی از مهربانترین مردانی است که من در طول زندگی ام شناخته ام. و این برخورد او را از کینه ی بی حدش نسبت به جمهوری اسلامی که چند تن از اعضای خانواده اش را از او گرفت&nbsp;و&nbsp;جو زدگی می دانم. او که حتی در بحث&nbsp;با من وقتی می بیند من عصبی شده ام همیشه کوتاه می آید و میگوید تو الان ناراحتی و زمان دیگری صحبت میکنیم.&nbsp;نمیتوانم تصور کنم چگونه انسان دیگری را ـ هر&nbsp;که باشد ـ حتی یک چک زده&nbsp;است. من نمیتوانم خشونت&nbsp;ی اینچنین را تایید کنم.&nbsp;سالها پیش وقتی که در استکهلم یکی از فرستاده های ایران را زده بودند&nbsp;نوشتم که با این برخورد مخالفم. که این برخورد را تایید نمیکنم. و امروز هم می نویسم که&nbsp;اگر&nbsp;اینگونه برخورد کنیم که وقتی میتوانیم&nbsp;و دست بالاتر را داریم ، آنها را بزنیم ،&nbsp;حق&nbsp;اعتراض به&nbsp;خشونت را از خود&nbsp;سلب میکنیم.&nbsp;کاری که در&nbsp;سفارت انجام شد ، با دفاع از خود فاصله ی بسیاری دارد و حتی در نزدیکی آن هم قرار&nbsp;ندارد. این کار اعمال خشونت بود. و من با اِعمال خشونت کنار نمی آیم. &nbsp;&nbsp;من این حرکت را قبول ندارم. دل ِ من هم پر درد است. در شبهایی که گذشت بیش از یکی دو ساعت در شب نخوابیدم. زندگی ام مختل شده و تمام وقتم پای کامپیوتر میگذرد. گاه از ترس صحبت میکنم&nbsp; با دوستانی که شجاعت را انتشار میدهند. گاه برای دوستانی که از ترس حرف میزنند جک میگویم و سعی میکنم چند لحظه ای بخندانمشان.اینها را نگفتم که منتی بر سر این مردم&nbsp;فداکار داشته باشم. اینها را گفتم که من نیز درد دارم.&nbsp;&nbsp;دل ِ من هم کمتر از هیچ کسی درد نداشت وقتی بیش از 50 بار فیلم مرگ ندا&nbsp; را دیدم. دل من هم هر روز هزار بار تصمیم به ایستادن میگرفت وقتی که خبری از تظاهرات بود و منتظر پای فیس بوک می نشستم تا جنازه های خونین را در کلیپ ها تحویل بگیرم. و زار بزنم. اما من این حرکت را تایید نمیکنم. من دفاع از خود را حق انسان میدانم. ولی با هیچ خشونتی بیعت نمیکنم. &nbsp;این بار روشن بود ؟و این صحنه را ببینید ،مردم توانسته اند یک بسیجی را به دام بیاندازند ، او که تا لحظاتی پیش مردم را کتک میزد ، در کنار موتوری که آتش زده اند زانو زده است و التماس میکند. و دختر جوانی ، از نوع بد حجابش ، از همانهایی که همین بسیجی او را کتک میزند ، او را در آغوش گرفته و بدن خود را سپر کرده است تا مردم بسیجی را کتک نزنند. من عاشق این دخترم ، من عاشق مردمانی اینگونه هستم. اگر نه وقتی که عصبانی هستی و خشمت را بر سر کسی خالی میکنی ، ساده ترین کار را انجام میدهی. اندیشه ای در پی آن نیست. چشم در برابر چشم جهان را نابینا میکند ( گاندی ).این هم یک صحنه ی دیگر ، از جوانانی که&nbsp;بعد از محاصره&nbsp;نیروهای پلیس ضد شورش ، از آنها در مقابل حمله ی مردم خشمگین حمایت میکنند.&nbsp; این مردم دلیر و مهربان ما هستند. این تجلی شور و شعور است. &nbsp;ــــــــــــــــــــــــــــــــــــاین هم یک لینک ، تحلیلی از اسلاوی ژیژک از اوضاع کنونی&nbsp; . خواندنی است ، از دست ندهیدوبلاگ ابتکار مردم در امر انتشار سخنرانی های روز پنج شنبه&nbsp;فعال است. این سخنرانی ها به زبان سوئدی است. این وبلاگ کلا به زبان سوئدی انتشار پیدا&nbsp;میکند و جای آن در میان وبلاگهای خبر دهنده از مسائل ایران خالی بود. ممنون بچه ها ...&nbsp;]]></description>
<guid isPermaLink="false">2634@http://www.zananeha.com/</guid>
<dc:subject></dc:subject>
<dc:date>2009-06-27T07:44:17+00:00</dc:date>
</item>
<item>
<title>حمله به سفارت جمهوری اسلامی در استکهلم</title>
<link>http://zananeha.com/archives/2009-06/002633.html</link>
<description><![CDATA[خوب حتما تا حالا همه از حمله ی تظاهرات کنندگان به سفارت جمهوری اسلامی در استکهلم خبر شده اید. طوری که من شنیدم حدود 300 نفر در مقابل سفارت تظاهراتی داشتند و مثل همیشه چند پلیس هم حضور داشتند. تعداد تظاهرات کنندگان این بار قدری بیش از معمول بود. و کنترل از دست پلیس و تظاهرات کنندگان خارج شد. تعدادی به سفارت حمله کردند و وارد ساختمان سفارت شدند. یکی از دوستانم که در این ماجرا حضور داشت گفت که هیچ شیشه ی نشکسته و هیچ وسیله ی نشکسته ای در سفارت باقی نماند. یکی از اعضای سفارت هفت تیر کشید ـ اینها به سوئد احتمالا میگویند غرب ِ وحشی ِ وحشی ـ ولی شلیک نکرد ، و به شدت کتک خورد. یکی دیگر چاقو کشید ـ چاقو کش سفارتی ـ و یک نفر از تظاهرات کنندگان را که به داخل سفارت رفته بود چاقو زد. صدمه خفیف بود و وضعیت او وخیم نیست. دوستی که باهاش صحبت میکردم ، طوری صحبت میکرد که دلش خنک شده . ولی حس نمیکنم چیزی بیشتر از این حاصل شده باشد. چند نفر از سفارتی ها در مقابل تمام ستمی که به مردممان میرود کتک خوردند. و وسایلشان شکست. طبق گزارش تلویزیون سوئد دو نفر دستگیر شده اند. به دلیل ضرب و شتم و آسیب رسانی. این طور که من شنیدم ، هنوز تظاهرات در این ساعت هم جریان دارد. ولی پلیس ده برابر شده است. و دیگر چیزی نمانده است که بشکنند. از این بابت چندان خوشحال نیستم راستش. ولی درکشان میکنم. دق دل شان را خالی کردند. و من میدانم که چه دقی در این دلها نشسته است. توجیه نمیکنم. من هیچ خشونتی را تایید نمیکنم. ولی میتوانم بفهممشان. &nbsp;رای بچه ها را دزدیدند ، بچه ها را کتک زدند. بچه ها را کشتند و گفتند که خودشان هستند که همدیگر را می کشند. برنامه ی هویت را روی استاد ندا پیاده کردند و او را در مقابل دوربین ضرغامی نشاندند و نمیدانم از او چه کشیدند بیرون .میگویند ندا را هم تظاهرات کنندگان کشتند. احتمال میدهم که&nbsp;آنچه &nbsp;که در سفارت جمهوری اسلامی امروز اتفاق افتاد&nbsp;، کار سفارتی ها بود. &nbsp;روز جمعه بود و اینها هم بی کار بودند و دیدند بچه ها تظاهرات میکنند. یک عده از تظاهراتی ها هم به دلیل اینکه هوا گرم بود تصمیم گرفتند دسته جمعی به دم سفارت بروند و بطری های آبشان را که خالی شده بود پر کنند. سفارتی ها به خروش آمدند و به عنوان اعتراض به این حرکت دسته جمعی اول زدند شیشه ها و ماشین ها و دستگاه هایشان را شکستند. و بعد هم بر سر یک اختلاف درونی ، یعنی وقتی دیدند که فقط یکی از میان آنها کلت دارد ، به همدیگر حسادت کردند و ریختند سر همدیگر و تا میخوردند همدیگر را زدند. آره ، احتمالا اینطوری اتفاق افتاد. خودشان شیشه هایشان را شکستند و خودشان همدیگر را زدند. شانس آوردند که پلیس بود و مانع شد، و گر نه ممکن بود خودشان همدیگر را می کشتند. فکر میکنید آینده ای در صدا و سیمای جمهوری دروغ دارم ؟ خودم فکر نمیکنم ، چون در حین نوشتن این جملات دارم از خنده ضعف میکنم. مادرم همیشه به من میگفت دروغگوی خوبی نیستم چون وقتی دروغی میگویم ، غش میرم از خنده . ولی ماجراهای آنجا طور دیگری است. در آنجا دروغگو های حرفه ای کار میکنند و حقایق را وارونه جلوه میدهند. شبانه روزی. و من میمانم که با این دروغگو هایی که&nbsp;ماست را سیاه&nbsp;جلوه میدهند ، قشر کم سواد و ساده ی&nbsp;شهرستان ها و روستا ها چه دسترسی ای به حقیقت دارد ؟&nbsp;]]></description>
<guid isPermaLink="false">2633@http://www.zananeha.com/</guid>
<dc:subject></dc:subject>
<dc:date>2009-06-26T19:38:27+00:00</dc:date>
</item>
<item>
<title>یک سوال :</title>
<link>http://zananeha.com/archives/2009-06/002632.html</link>
<description><![CDATA[یک سوال :وضو با یه گوز باطل میشه اونوقت اینا ریدن تو انتخابات و باطل نشده ؟&nbsp;]]></description>
<guid isPermaLink="false">2632@http://www.zananeha.com/</guid>
<dc:subject></dc:subject>
<dc:date>2009-06-26T06:26:07+00:00</dc:date>
</item>
<item>
<title>تظاهرات در حمایت از جنبش مردم ایران </title>
<link>http://zananeha.com/archives/2009-06/002631.html</link>
<description><![CDATA[&nbsp;از تظاهراتی در حمایت از جنبش مردمی ایران بر میگردم . تظاهراتی که برای اولین بار در این دوره ، با موفقیت و بدون دعوا ،بدون تلاش یک عده برای دزدیدن تظاهرات و به اسم خود کردنش&nbsp;، بدون تلاش برای کسب نام ، &nbsp;بدون کولی گری ، بدون کتک کاری ، و بدون پف یوزی برگزار شد. این حرکت از طرف گروهی به نام ابتکار مردمی ، بیشتر از هر چیز روی به شخصیت ها ی سیاسی و فرهنگی و روزنامه نگاران سوئدی گردانده است و در جهت کسب حمایت جامعه روشنفکری سوئد از جنبش مردمی ایران است که به حق موفق هم بوده است. گردانندگان آن ، مایلند با نام حرکتشان ، یعنی ابتکار مردمی ، حرکت خود را پیش ببرند. و هیچ اسمی از فردی در این میان نیست. از همین جا میتوانید خودتان حدس بزنید که افراد پف یوز که برای ثبت اسم خود&nbsp;تلاش میکنند و از حرکت های مردم و زحمت های دیگران برای بالا کشاندن خود استفاده میکنند در این حرکت نقشی ـ کوچکترین نقشی ـ نداشته اند. &nbsp;جمعیتی بیش از هزار نفر در میدان شهروندی Medborgarplatsen&nbsp; در استکهلم جمع آمدند. &nbsp;موسیقی بود &nbsp;، رپ و موزیک زنده ، ترانه ی ندای شاهین نجفی ، ترانه ی بیا از آبجیز&nbsp;، خواننده هایی مثل رپ خوان استکهلم هومان و کاوه ، گروه گلبانگ و گروه&nbsp;واله .موزیسین ها ،&nbsp;همه با عشق به مردم می نواختند. نه چشم داشتی از مال داشتند و نه نام. &nbsp;البته خیال نکنید مثل بعضی از حزب های خیلی مدرن که در مرگ رهبرشان خون گریه میکنند&nbsp; ولی در مرگ ملت می زنند و میرقصند ،&nbsp; ما هم&nbsp;&quot; مدرن &quot; شده بودیم ، نه.&nbsp;ما آدم بودیم ، موسیقی قسمتی از برنامه ای بود در بزرگداشت خاطره ی عزیزانمان ،&nbsp;کسی قصد&nbsp;خود نمایی نداشت. صف&nbsp;سخنرانان بلند بود. هر کدام&nbsp;سه تا چهار دقیقه ، همه هم کوتاه و مختصر و مفید. هیچ کسی هم فردا نمیرود در هیچ رادیویی بگوید که کلی سال است که سیاسی است و میداند چگونه مردم را تهییج کند ـ من خودم این را نشنیدم ، ولی&nbsp;یکی از دوستان از&nbsp;قول یک پف یوز که&nbsp; یک تظاهرات به پا کرد تا چندین سال بگوید که من اینجا تظاهرات کردم&nbsp; به من گفت ـ. مسئله اصلا تهییج کردن مردم و یا اشک&nbsp;گرفتن از مردم نبود. مسئله&nbsp;همراهی و همگامی با&nbsp;جنبش مردم ما بود. برنامه بسیار آبرومند ، بسیار دقیق و بسیار منظم برگزار شد. شاهی ها هم بودند و با پرچم هایشان سعی کرده بودند پخش شوند دور جمعیت که احتمالا عکس میگیرند و میفرستند برای سایتشان و&nbsp; نشان همه میدهند که بیایید و ببینید که ما چقدر زیادیم. به درک&nbsp;!!! هم خودشان میدانند&nbsp;عددی&nbsp;نیستند و هم ما میدانیم. حزب کولی گری و چپی های آن جناحی هم&nbsp; امروز تظاهرات دیگری در میدان سرگل داشتند ، ولی اعلام کردند که آن را تعطیل میکنند و&nbsp;در این برنامه شرکت میکنند. نه اینکه&nbsp; خیال کنید یک باره&nbsp;آجری به سرشان خورده و&nbsp; مخشان جابه جا شده باشد و دمکرات شده باشند ها ،&nbsp; از این خبرها نیست ،&nbsp;مسئله این است که این چند روزه&nbsp;زیر زبانشان مزه کرده که حدود 300 / 400 نفر را در قحط الرجال توانستند جمع کنند&nbsp;، و امروز میدانستند در وجود&nbsp;چنین برنامه ی برنامه ریزی شده ای ، ایشان می مانند و حوضشان و خودشان را سنگینتر دیدند که جمعش کنند وگرنه واقعا معلوم میشد که همان 4 تا و نصفی بیشتر نیستند.&nbsp;خلاصه خواستم تشکر کنم ، از دوستان خوبم در ابتکار مردمی تشکر کنم. از اینکه مثل همیشه تنها خواستند که حرکتی مردمی را سازمان دهند بی&nbsp;اینکه دنیا را از اسم های خود پر کنند. از اینکه مهربان هستند و&nbsp;قلبشان برای مردم ما می تپد&nbsp;. خسته&nbsp;نباشید بچه های خوب استکهلم. خسته نباشید و&nbsp;پرکار بمانید. میدان را اگر خالی بگذاریم ، نباید از سلطه ی پف یوز ها گله کنیم !!!&nbsp;واقعیت این است که&nbsp;استکهلم ، چنین ابتکار و حرکتی را کم داشت.&nbsp;ممنون. حقیقتا ممنون&nbsp; که این اجازه را به ما دادید که&nbsp;یک تظاهرات داشتیم ،&nbsp; در جهت حمایت از مردم ایران &nbsp;،که از بابتش &nbsp;خجالت نکشیم ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ&nbsp;.ناگفته نماند که پنج شنبه ی پیش هم دوستان دانشجوی ایرانی ما در استکهلم به همراهی جوانان نسل دوم کار خوبی ارائه دادند. ولی با تلاش پف یوزان برای کوبیدن مهر خود بر روی تظاهرات روبرو شد. از سوی دیگر عده ای دیوث دیگر برای اینکه شعارها را در دست خود بگیرند حتی چند نفر را هم کتک زدند. و خلاصه با فلاکت زیادی برنامه برگزار شده بود. آخرش هم که رادیوهای استکهلم وقت خود را به پخش پف یوزی های تظاهرات دزدها اختضاض دادند.&nbsp;و خلاصه آنقدر اعصاب خورد برایمان باقی گذاشتند که بچه ها از خیر تظاهرات با این وسعت&nbsp;گذشتند . نوشته هایش&nbsp;را به طور نصفه نیمه نوشته ام و&nbsp;در نوشته های چاپ نشده ام موجود است. هنوز تصمیم نگرفته ام به این مسئله بپردازم یا نه.&nbsp;نمیدانم وبلاگ را باید&nbsp;حتی برای&nbsp;مدتی به پف یوزی شخص یا اشخاص خاصی اختصاص دهم یا نه. هنوز تصمیم نگرفته ام....&nbsp;&nbsp;]]></description>
<guid isPermaLink="false">2631@http://www.zananeha.com/</guid>
<dc:subject></dc:subject>
<dc:date>2009-06-25T22:15:25+00:00</dc:date>
</item>
<item>
<title></title>
<link>http://zananeha.com/archives/2009-06/002630.html</link>
<description><![CDATA[فایلی به شکل پ.دی. اف از دوستی&nbsp; از ایران به دستم رسیده است. میگذارمش اینجا ، تا در این روزهای بیم و امید ، با شهامت&nbsp;و طنز عزیزانمان در ایران ، نیرویی بگیریم و بزنیم بیرون ، بریم و از حق انسان ایرانی برای به دست گرفتن سرنوشتش دفاع کنیم ببینید میتوانید فایل را باز کنید یا نه ، اگر نشد به من خبر دهید تا یه کاری بکنم . بیانیه ی&nbsp;دفتر ریاست جمهوری یا این یکی :&nbsp;Download file &nbsp;]]></description>
<guid isPermaLink="false">2630@http://www.zananeha.com/</guid>
<dc:subject></dc:subject>
<dc:date>2009-06-25T09:37:45+00:00</dc:date>
</item>
<item>
<title>شعری برای ندا </title>
<link>http://zananeha.com/archives/2009-06/002629.html</link>
<description><![CDATA[شعری برای ندا&nbsp; شاعر : سیروس نقاشی : چشمهایش نقاش&nbsp; : تیم او برایان حالا تنها نگاه است که ماندهبنگر!این طرف، دستان شب را میگیریمکشان، کشانتا روز پشت دالان نماند.میرود بی آنکه نگاهش را پس بگیردپشت در، حادثه مرده بود.روزنامه های بی تاریخ، بی تصویر تنها نام ترا نوشتندآینه ها از شرم ترک برمیدارندصورتها از خشم.دیگر دستی،سرمه به چشم نمیزنددستها در کار چیدن رویاهایند.آنکه حکم قتل ترا داد از بدل چینی ترک خورده آب می خوردنگاهت اما مانده است همچون لای لای ~ سیروس ]]></description>
<guid isPermaLink="false">2629@http://www.zananeha.com/</guid>
<dc:subject></dc:subject>
<dc:date>2009-06-24T16:49:03+00:00</dc:date>
</item>
<item>
<title></title>
<link>http://zananeha.com/archives/2009-06/002628.html</link>
<description><![CDATA[&nbsp;آینده ای برای او ، تا او سی سال دیگر در خیابانها&nbsp;تحت تعقیب پلیس ضد شورش قرار نگیرد و ندود و باتوم نخورد . تا او&nbsp;با ترس اعتراضش را فرو ندهد. یاد بگیرد انسانی است که حق زندگی&nbsp;و حق تایین زندگی&nbsp;دارد.&nbsp;تا بتواند&nbsp;دوست بدارد و عشق بورزد . تا زندگی کند ، بدون ترس ، بدون تحقیر .در ایران ، تمام حرف بر سر این است. این را&nbsp;به کسانی که میپرسند ماجرا از چه قرار است بگویید...&nbsp;ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو در این گوشه ی دنیا اما جشن دیگری برپاست.&nbsp; دعوای شدیدی &nbsp;بر سر لحاف ملا ، جریان دارد. ترجمه ی نوشته ی نیما درویش در روزنامه ی سیتی به فارسی منتشر شده است. بخوانید و اگراز فرار از نیروهای نظامی و&nbsp; باتوم خوردن فارغ شدید و احیانا گوله ای هم نخورده بودید &nbsp;، کمی هم به حال ما گریه کنید...آیا تکه ای پارچه از جان انسانها مهم تر است ؟در روزی که نمیا صحبتش را میکند ، در آن تظاهرات ، هر چیزی که دلت بخواهد اتفاق افتاد. از دریوزگی آقایان دکتر و استاد دانشگاه برای شرکت در مصاحبه ی تلویزیونی یکی دیگر ، و بعد تلاشی ترحم انگیز برای دستیابی به میکروفون حتی برای چند لجظه ، از تلاش آقای دکتر برای اینکه اسم و مهر خود را به روی تظاهرات بکوبد تا باز هم مدتی بعد در سفری به یکی از کشورهای خارجی بشنوی که دکتر گفته است که من سه هزار نفر را برای تظاهرات جمع کردم ـ این ادعای آقای دکتر در تظاهرات قبلی در حمایت از جنبش دانشجویی 18 تیر بود که من از بچه های پاریس شنیدم ـ ، از بیانیه نوشتن آقای دکتر برای تظاهراتی که افرادی دیگر برنامه ریزی اش را کرده بودند و فرستادن بیانیه به همراه گزارشی از حرکت به سایت ها ـ هم الان هم این بیانیه در سایت ها موجود است.&nbsp;و دیگر پف یوزی هایی که دهانت باز می ماند.&nbsp;از حجوم چپی ها ـ و نه فقط حزب کمونیست کارگری ، بلکه همه با هم ـ برای اینکه تظاهرات را از آن خود کنند و شعارها را رهبری کنند. از حجوم پرچم دارها ، با مارک شیر و خورشید سرخ ، و لمپن بازی های خاص خودشان که ما بالاخره نفهمیدیم مجاهد بودند یا شاهی یا هر دو... و از کتک&nbsp;کاری&nbsp;. بله اشتباه نشنیده اید ، کتک&nbsp;زدن یکدیگر بر سر اینکه چه شعاری باید داده شود و چه شعاری نه . &nbsp;و از دعواهای آن شب و روز بعد که هنوز هم ادامه دارد در تمام رادیو های محلی زبان فارسی استکهلم.و روزهای بعد ، به توافق رسیدن ها برای تقسیم میکروفون ، تکرار شعارهای سی ساله ، ادعای اینکه سی سال مبارزه کرده ایم و امروز انقلاب ایران به خاطر همین فعالیت های سی ساله ی ماست که صورت گرفته. و خواندن و دست زدن و رقصیدن در روز یک شنبه ، در روز بعد از مرگ ندا که دنیا به خاطرش گریه میکرد به این دلیل که مایلند نو آور باشند و عذاداری ـ جز در موارد مرگ رهبران بالای پنجاه ساله شان ـ برایشان معنی و مفهومی ندارد...و&nbsp;... آینده ی آن کودک که در آغوش پدر به خواب رفته ؟ ..نه ، در میان اپوزوسیون خارج از کشور ، آنقدر بر سر تقسیم ارث و میراث های خیالی جنگ است که&nbsp;دیگر&nbsp;کسی وقت ندارد به فکر گلها باشد. راستی ، آیا همه ی اینها ربطی به این دارد که ایران ، و ویران ، هم قافیه هستند ؟&nbsp;]]></description>
<guid isPermaLink="false">2628@http://www.zananeha.com/</guid>
<dc:subject></dc:subject>
<dc:date>2009-06-24T10:26:44+00:00</dc:date>
</item>
<item>
<title></title>
<link>http://zananeha.com/archives/2009-06/002627.html</link>
<description><![CDATA[مومنت 22 ، یا اره ای به کون رهبر عظیم شان ، حضرت آیت الله عظمی خامنه ای. شما هم حتما یکی از این دو &nbsp;اصطلاح&nbsp; را شنیده اید. شاید هم هر دو را . نمیدانم تا به حال به این نتیجه رسیده بودید که اصطلاح &quot; اره به کونت &quot; که در زبان زیبای فارسی استفاده میکنیم همان اصطلاح &quot; مومنت 22 &quot; است که در اروپا رایج است ؟برای همین است که هر دو را نوشتم ، تا اگر یکی&nbsp;برایتان آشنا تر باشد ، مجبور به توضیح بیشتر نباشم. واقعیت این است که این روزها اقای خامنه ای ،&nbsp;هر روز با اره ای در ماتحتشان از خواب بیدار میشوند و هر قدر هم&nbsp;که اهل بیت و&nbsp;نور&nbsp;چشم ایشان ، مجتبی خان &nbsp;سعی میکنند که این اره را یک جوری که ماتحت ایشان را ندراند بیرون بکشند یا به تو فرو کنند ، میسر نمیشود که نمیشود. گذشتن از نفت بشکه ای خدات دلار&nbsp;کار راحتی نیست ، شاه بیچاره از کمترش به راحتی نگذشت و الان پسرش دارد خودش را&nbsp;تکه پاره میکند تا بتواند سهمش را بگیرد.با اتفاقات بعد از 22 خرداد ،&nbsp;و&nbsp;فضولات بیش از حدی که در&nbsp;خطبه های &nbsp;نماز جمعه همراه &nbsp;با مقادیری سالاد و گوجه فرنگی&nbsp;تناول کردند&nbsp;تا&nbsp;به قول خودشان نتق کشی کنند ،&nbsp;با گفتن اینکه کار ما درسته و&nbsp;در این نظام اصلا&nbsp;امکان تقلب نیست ،&nbsp;و هر کسی&nbsp;بچه ی بدی باشد و به میل ما رفتار نکند&nbsp;میفرستیمش آنجا که عرب نی انداخت ، فکر کرده بود که مردم گوسفندانه به خانه هایشان میروند و منتظر&nbsp;میشوند تا اینها&nbsp;تک تک ایشان را از روی فیلمها و عکس ها شناسایی کنند و&nbsp;به&nbsp;زبح ببرند تا بلکه این شر هم کنده شود. ولی نشد. امروز مردم&nbsp;خون داده اند. و امکان اینکه مردمی که خون داده اند&nbsp;را با سه سوت به &nbsp;خانه هایشان برگردانند&nbsp;تا احمدی نزاد&nbsp; 4 سال دیگر هم بررویشان سواری کند و&nbsp; ایشان را امیدوار نگاه دارند&nbsp; که بعد از این چهار سال میگذاریم یه&nbsp;شبه خاتمی انتخاب کنید ، بسیار کم است.شاید&nbsp;ارزانترین و کم هزینه ترین راه برای خامنه ای سرکشیدن جام زهر است که قبول کند&nbsp;در انتخابات تقلب شده&nbsp;و&nbsp;با&nbsp;برگزاری انتخابات جدیدی موافقت کند. که در آن صورت&nbsp;با فشار مردم باید از نظارت بین المللی بهره گرفت ، و شاید ، آری شاید ،&nbsp;با&nbsp;قربال شورای نگهبانی&nbsp;&nbsp;&nbsp;با سوراخ های گشادتر از سابق که در آن صورت هم فکر میکنم باز موسوی ، با این ایستادگی ای که&nbsp;حتی نزدیکانش هم ازش توقع نداشتند ، که در&nbsp;کنار مردم از خود نشان داد ، حتی اگر شخصیت&nbsp;های دیگری هم&nbsp;بتوانند کاندید شوند ـ مثلا رجاله های سیاسی استکلهم&nbsp; :))) ـ مسلما شانس موسوی بیشتر از آنها هم خواهد بود. این اره ای است که به هر&nbsp;حال&nbsp;کون حضرتشان را پاره میکند. ولی شاید بتواند تا مدتی زنده نگاهشان دارد و جانشان را نستاند. حالا حرف این است که آیا حضرتشان اینقدر&nbsp;عقلش میرسد که خودش به این&nbsp;نتیجه&nbsp;برسد ؟ یا کسی هست که لطف کند و آدرس وبلاگ مرا به او بدهد ؟ :)))(&nbsp;حاالا این&nbsp;رجاله های استکهلم واسم در میارن که داره به خامنه ای رهنمود هم میدهد )دیگر اینکه ،&nbsp;بی تعارف از موسوی&nbsp;توقع نداشتم که تا حالاش هم بایستد. نمیدانم بعد از این چه میکند ، ولی تا اینجایش را هم ازش توقع نداشتم. قصد تشکر و اینها ندارم ازش ، چون فکر میکنم وظیفه اش را انجام داده و من ابدا کسی نیستم که&nbsp;بابت انجام وظیفه از کسی تشکر کنم. ولی خوب دیدیم که بودند و&nbsp;این کار را نکردند. راه دور نرویم . خاتمی را یادمان نرفته است که&nbsp;چگونه به مردم&nbsp;پشت کرد. من هم از سابقه ی سیاسی موسوی در&nbsp;دهه&nbsp;خون ریزان جمهوری اسلامی خبر دارم ، و یادم نرفته است. شاید به همین دلیل بیشتر&nbsp;متعجب شدم. و به هر حال تا الان که به نظرم جالب بوده است و یه جورایی آنقدر ها که&nbsp;قبل از انتخابات زشت به نظرم می امد&nbsp;.&nbsp;&nbsp;برایم زشت&nbsp;و بد قواره نیست.&nbsp;زیبا&nbsp;نشده ، ولی از زشتی اش قدری کاسته شده .&nbsp;سوم اینکه ، این روزها نزدیک به سه چهار متری قد کشیده ام.&nbsp;و این تماما دست مریزادش به بچه های ایران برمیگردد.&nbsp;هرگز ایرانی بودن خود را نفی نکردم ، ولی خیلی جاها هم میشد که دلیلی نمیدیدم که بگویم ایرانی هستم.&nbsp;بالاگرفتن سر&nbsp;چندان آسان نبود وقتی که&nbsp;باید توضیح میدادی که در کشوری زندگی میکنی که&nbsp;مجبوری&nbsp;چنین باشی و مجبوری چنان باشی و پلیس انتظامی&nbsp; هر وقت دلش بخواهد با&nbsp;مردان و زنان هموطنت مثل&nbsp;حیوانات&nbsp; رفتار میکند .و آنها را با لگد به درون ماشین هایش می اندازد یا در خیابان ها به قصد کشت می زند و بعد هم آفتابه به گردن دوره میگرداند و ...&nbsp;آسان نبود توضیح دادن اینکه&nbsp; در کشورت همه قربانی هستند ، و وقتی&nbsp;ازت&nbsp;میپرسیدند که آنوقت شما هیچ کاری نمیکنید بگویی مقاومت هایی هست .و بدانی که عده ای هستند که همیشه در حرکتند و در اعتراض و بند 209 زندان اوین خانه ی دومشان به حساب می آید و در آنجا یک غرفه ی اختصاصی هم به اسم ایشان باز&nbsp; کردند و عده ای هستند که قطر پرونده هایشان روز به روز زیادتر میشود و بدانی که این عده چندان در اکثریت قرار ندارند و اکثریت اینگونه نیستند .ساده نبود به اینجا رسیدن که آره ، ما زیر فشار &nbsp;زور و تحقیر شب را و روز را دوره میکنیم. و حنبش های مدنی مان هم ، با همان زور و تحقیر ، کژ میشوند و مژ میشوند.&nbsp;و پیش میروند. به آهستگی&nbsp;...&nbsp;توضیح دادن اینها ساده نیست ، برای همین پیش می آمد&nbsp; که سکوت میکردم و نمیگفتم که ایرانی هستم. با قدری شرمندگی . قدری خجالت . و&nbsp;حتی خجالت از این که از این مسئله شرمنده ام. و شرمنده از اینکه&nbsp;خجالت میکشم. اما این روزها نه . این روزها&nbsp;حالم خوب نیست ، اصلا حالم خوب نیست ، و ابدا هم به خودم زحمت نمیدهم به کسی که مییپرسد حالت خوب &nbsp;است بگویم آری ،&nbsp;میگویم نه.&nbsp;خوب نیستم.&nbsp; ولی با قدی نزدیک به 3 متر و نیم راه میروم،&nbsp;قوز نمیکنم ، سرم را بالا میگیرم ، و هر جا&nbsp;صفحه ی روزنامه ای&nbsp;که در مورد ایران اطلاعات داده می بینم ، میخواهم فریاد بزنم&nbsp;: آهای مردم ، کشور&nbsp;ِ من است ها ، اینها مردم من هستند &nbsp;، می بینیدشان ؟&nbsp; اینها مردم ِ من هستند. مردمی که ذلت نمی پذیرند. من از آن کشورم ، من ایرانی هستم. و مدتها بود که&nbsp;اینقدر به کشورم و&nbsp; مردم کشورم افتخار نمیکردم. و اینقدر به این که من هم&nbsp;زنی از آن کشورم افتخار نمی کردم. &nbsp;&nbsp;&nbsp;این سربلندی را مدیون شما هستم عزیزانم&nbsp;.&nbsp;شما مردم سربلند ایران که سربلندی را به من و دیگر هموطنان خارج از کشورم ، و به&nbsp;تمام هموطنان داخل کشور هدیه کرده اید. امروز در یکی ار&nbsp;روزنامه های استکهلم تیتر بزرگ&nbsp;چیزی بود که&nbsp;نمیتوانم ترجمه ی خوبی از آن به فارسی ارائه دهم ولی به انگلیسی میشود :&nbsp;Enough is Enough.و شاید معنی نزدیک در زبان فارسی این باشد : جانشان به لبشان رسیده است&nbsp;و این دقیقا همان است که بر مردم ما رفته . و این جان های شیفته ی به لب رسیده ، امروز در خیابانها سرنوشت خود را به دست گرفته اند&nbsp; تا همه گی با هم قد بکشیم...]]></description>
<guid isPermaLink="false">2627@http://www.zananeha.com/</guid>
<dc:subject></dc:subject>
<dc:date>2009-06-22T22:02:01+00:00</dc:date>
</item>
<item>
<title></title>
<link>http://zananeha.com/archives/2009-06/002626.html</link>
<description><![CDATA[&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;ترانه ای برای ندا ، به زبان انگلیسی و زیر نویس فارسیمصاحبه ی بی بی سی با&nbsp;ماکان ، نامزد ندا در روزنامه های&nbsp;تمام دنیا ، عکس های&nbsp;ندا&nbsp;جلد های اول را اشغال کرده . مرگ ندا در تهران ، اولین خبر دنیاست.&nbsp;روزنامه های&nbsp;تهران اما آنقدر کار دارند که نمیتوانند به ایم مسئله بپردازند. انگار که ندا در تهران نمرده باشد. این&nbsp;بخشی از حرفهای مسیح علی نژاد است ، در سوگ ندا &nbsp;ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــبا یکی از دوستان هندی ام که در هندوستان آشنا شدم و در فیس بوک ام جزو لیست دوستانم است در چت فیس بوک صحبت میکردم. این روزها از انبوه فایل هایی که در فیس بوک شئر&nbsp;ـ&nbsp;پخش ، قسمت ـ میکنم ،&nbsp;راستش از دوستان غیر ایرانی&nbsp;گاهی&nbsp;خجل&nbsp;میشوم&nbsp; که این همه فایل که نصفشان هم غیر قابل استفاده هستند چون به انگلیسی نیستند به دست ایشان هم میرسد. ویجی میپرسید : فکر میکنی چه شود ؟گفتم : نمیدانم ، ولی ای کاش مردم عقب نکشند&nbsp;.&nbsp;میترسم از اینکه مردم عقب بکشند. سخت است&nbsp;ولی اگر عقب نشینی بشود دیگر هر کاری دلشان بخواهد میکنند. &nbsp;دیگر کاملا سوار مردم هستند. تمام این فیلمها و عکسها را تک تک شناسایی میکنند و تک زنی میکنند. فاجعه ای در راه خواهد بود. گفت : راست میگویی. نباید عقب بکشیم. ما نباید تسلیم شویم. به صفحه ی مونیتور چشم دوخته بودم و کلمات را باور نمیکردم .We shouldnt give upp. We shouldnt&nbsp;&nbsp;give in .به او گفتم :&nbsp;I love the way u&nbsp;using WE&nbsp;,گفت : اوه بله . ما همه با هم هستیم...&nbsp;من خیلی غمگین هستم مهشید ، ای کاش آنجا بودم . ای کاش پیش مردم بودم.ویجی&nbsp;مثل&nbsp;یکی دیگر از بچه های خارج از کشوری در این روزها صحبت میکرد. مثل یک ایرانی که از وطن دور است و دلش برای&nbsp;مردم کشورش می تپد. دنیای&nbsp;بزرگی است ،&nbsp;و &nbsp;کوچکتر از آن است که فکر میکردیم. &nbsp;]]></description>
<guid isPermaLink="false">2626@http://www.zananeha.com/</guid>
<dc:subject></dc:subject>
<dc:date>2009-06-22T07:57:07+00:00</dc:date>
</item>
<item>
<title></title>
<link>http://zananeha.com/archives/2009-06/002625.html</link>
<description><![CDATA[این ندای آزادی ماست. بیاییم و خیابانی را که در آن به ضرب گلوله به زندگی اش خاتمه دادند ـ خیابان کارگر ـ ،به نام او ، خیابان ندای آزادی بنامیم .نام عزیزانی را که جان از کف دادند فریاد کنیم ،&nbsp;داستان زندگی و مرگشان&nbsp;را برای هم تکرار کنیم. نگذاریم &quot; عدد &quot; شوند ، آنگونه که ما شدیم. نگذاریم فراموش شوند و تنها داغی بر دل پدر و مادرهایشان باشند.بیاییم و همگی داغدار این عزیزان باشیم. بیاییم و نگذاریم ندا ها&nbsp;مرگی باشند برای فرزندان همسایه. بیاییم و همه ،خود ِ&nbsp;خود ِ &nbsp;همسایه باشیم . ندا چند ساله بود ؟&nbsp;نام خانوادگی اش چه بود ؟ تحصیلاتش چه بود ؟ چه میکرد ؟ چه رنگی را دوست داشت ؟&nbsp;رویایش چه بود ؟&nbsp;کسی میداند ؟اطلاعات بیشتر در مورد ندا&nbsp; سلطان :بنا بر گزارش های رسیده از بستگان نزدیک دختری به نام ندا که روز ۳۰ خرداد در محله امیر آباد تهران به شهادت رسید نام کامل وی ندا آقا سلطان بوده است&nbsp;و متولد سال&nbsp; ۱۳۶۱&nbsp; است &nbsp;وی در روز ۳۰ خرداد به همراه استاد دانشگاهش (رشته فلسفه) و چند تن از هم کلاسی هایش در تظاهرات شرکت داشته است . وی برای دقایقی از جمع تظاهر کندده عقب می افتد که دراین هنگام ۲ لباس شخصی موتور سوار (موسوم به بسیجی) قلب ندا را با کلت کمری هدف قرار می دهند . وی در دستان استادش جان می سپارد. ولی این موتور سواران توسط مردم متوقف می شوند و بنا به این گزارش توسط مردم دستگیر می شوند. و بنا بر گزارش تایید نشده ضارب اصلی کشته شده است. ظهر روز ۳۱ خرداد ( روز بعد از شهادت) پیکر ندا به خانواده اش تحویل شده است به شرط خاکسپاری سریع و محرمانه در بهشت زهرا تا قبل از غروب ۳۱ خرداد. گفتنی است که هم اکنون خانواده وی بعد از خاکسپاری ندا آقا سلطان به خانه باز گشته اند. مراسم ختم وی فردا اول تیر ساعت ۵ تا ۶.۳۰ در مسجد نیلوفر واقع در عباس آباد تهران برگزار خواهد ش. سعید عباسی نام یکی دیگر از کشته شدگان راه عدالت و آزادی است. او فروشنده ی کیف و کفش بود. مجرد بود و در خیابان رودکی ـ سر سبیل ـ زندگی میکرد. ویدئوی&nbsp;لحظه ی تیر خوردن سعید نیز در یوتوب&nbsp;پخش شده است. &nbsp;لینک اطلاعاتــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاز پنج شنبه به این طرف که تظاهراتی باور نکردنی داشتیم که البته آقای دکتر درویش پور در همه جا آن را ارث پدری خودش معرفی کرده است ، در تظاهر کردن های استکهلم شرکت نکردم. تقریبا جای ام را در فیس بوک و تویتر انداختم ، به معنی کامل کلمات جلوی کامپیوتر قهوه&nbsp; و چای و غم میخورم. امروز&nbsp;از سر بدبختی و دلتنگی ، رفتم میدان سرگل&nbsp;، مرکز استکهلم &nbsp;که ببینم چه اوضاعی برقرار است ،&nbsp;دیر تر رسیدم ، و دیدم&nbsp;یکی از اعضای حزب در حالی که از تعداد جمعیت ـ&nbsp;حدود 400 تا 500 نفری بودند ، به وجد آمده ، دارد&nbsp;عربده میکشد. به عمرش احتمالا اینهمه شنونده نداشته و باید استفاده&nbsp;میکرد. بالاخره کشته شدن بچه هامون تو ایران برای کسی اگر آب&nbsp;&nbsp;نشد ، برای خیلی ها در اینجا نان شد . &nbsp;قاطی جمعیت نشدم ،&nbsp;بالای میدان ایستادم و کم کم هم چند تا&nbsp; آشنا هم دیدم و با آنها سلام و علیکی هم&nbsp;&nbsp;کردم. حالم اصلا خوش نبود و راستش هیج دلیلی نمیدیدم در مقابل سوال حالت چطور است ، بگویم خوب.&nbsp;دوستان&nbsp;تازه یافته ی جوان&nbsp; هم&nbsp;همان بالا بودند و با هم به صحبت پرداختیم&nbsp;.گاهی&nbsp;گریه میکردیم و یکدیگر را بغل میکردیم&nbsp; و دلداری می دادیم. &nbsp;چند نفر ، البته به نوبت و با&nbsp;رعایت نوبت بقیه ، میکروفون هایی را که از آسمان باریده بود بلعیدند ، و خود را کمی تا قسمتی جر&nbsp;دادند ، و حکومت را سرنگون کردند و نوبت را به بعدی دادند.&nbsp;با بچه ها داشتم صحبت میکردم که یک باره دیدم چند تا از بچه ها&nbsp;که نزدیکتر از ما به میدان ایستاده بودند شروع کردن به سوت زدن و با&nbsp;شصت های رو به پایین گرفته ابراز نارضایتی از اتفاقی که در میدان می افتاد کردند. صحبتم را تمام کردم و رفتم پیش آنها و پرسیدم : چه شده بود ؟یکی&nbsp;شان با بغض گفت :&nbsp;داشتند می رقصیدند مهشید ، چند نفر داشتند می رقصیدند و چند نفر هم دست&nbsp;&nbsp;میزدند. آخه خجالت هم خوب چیزیه .&nbsp;گفتم : جدی نمیگی ..گفت : به خدا ،&nbsp;میگن ما&nbsp;عزا داری نمیکنیم . میگن گریه و زاری کار مذهبی هاست... باورت میشه ؟ بچه هامون رو دارن میکشن و اینا دارن میزنن و میرقصند..گفتم : هیچ کارمون سر جاش نیست. اینا میرن دیسکو&nbsp;می شینن بحث میکنند&nbsp; و الان&nbsp;که بچه هامون رو&nbsp;میکشند، میزنند و می رقصند . اسمش هم حتما نو آوری است.یاد ماجرای مرگ منصور حکمت افتادم ، کسی آنجا به فکر نو آوری نبود. همه شان خون گریه میکردند. &nbsp;هیجکس نرقصید و هیجکس برایش دست نزد. چرا ؟ آیا به این خاطر که &nbsp;منصور حکمت&nbsp; برایشان عزیز بود ؟آیا در مرگ عزیزانشان موسیقی میگذارند و دست میزنند و میرقصند ؟ آیا اگر&nbsp;یکی از عزیزان خودشان&nbsp;به این شکل&nbsp;از بین برود&nbsp;سرود خانمها رقص آقایون دست ، حالا برعکس را میخوانند ؟ آیا اگر چنین اتفاقی بیافتد ، و کسی بلند شود و بگوید بابا بزنیم و برقصیم&nbsp;، ما مذهبی نیستیم ، واکنش ایشان چه خواهد بود ؟&nbsp;اینها چه&nbsp;مرگشان &nbsp;شده است ؟ چرا&nbsp;هیچ کارشان مثل آدمیزاد نیست ؟ نمیدانم راستش&nbsp;، شاید این برخورد دلیل دیگری هم داشته باشد .&nbsp;شاید به این دلیل که&nbsp;حرکتی که در ایران شکل گرفته و جریان دارد &nbsp;، حرکت دلخواه آنها نیست.&nbsp;تعدادی رای دادند و اکنون&nbsp;به&nbsp;تقلب اعتراض میکنند و&nbsp;خواستار انتخابات مجدد هستند ، و بعد هم پای حرفشان&nbsp;میروند و کشته&nbsp;هم می شوند.&nbsp;ولی عمرا مثل اینها شعور انقلابی ندارند و رادیکال نیستند. و مانترائی را که این ها سی سال است تکرار میکنند ، نمی خوانند. پس میشود در مرگشان رقصید.یکی از بچه ها مردی را با&nbsp;پلاکاردی با عکس مارکس نشانم داد و گفت : ما میگوییم انتخابات مجدد انجام شود . او چه&nbsp;میگوید ؟گفتم&nbsp;: ببین ، تو که&nbsp;اینجا بزرگ شدی ،&nbsp;دانشجو هم هستی ، قرار نیست اینقدر خنگ باشی. خوب عکس رئیس&nbsp;جمهوری را که می خواهد در انتخابات آینده به اش رای بدهد آورده دیگر. &nbsp;از دو حالت خارج نیست ، یا اینها مشکل اساسی دارند ، یا من.پارتی در&nbsp;حدود ساعت 6 تمام شد.&nbsp;هر کس که عقده ی بلند گو داشت&nbsp;، توانست عقده اش را گشایش کند و شب با خیال راحت بخوابد.&nbsp;اکثریت &nbsp;راضی از مبارزه&nbsp;در کافه های&nbsp;پیرامون میدان سرگل پخش&nbsp;شدند.یکی از بچه ها گفت : باز هم خوب است. لااقل بچه های ایران می بینند و میگویند که استکهلم هم کاری میکند.&nbsp;گفتم : همینطور است. باز هم خوب است.&nbsp;و مدتها بود که این دوستان اینقدر داد نزده بودند و &nbsp;آدرنالین کیک&nbsp;نگرفته بودند. این هم برایشان خوب است.مرگ&nbsp;و میر در ایران، اگر برای کسی آب نشد. برای خیلی ها در اینجا نان شد. و مهم هم این است. مگر نه ؟&nbsp;&nbsp;]]></description>
<guid isPermaLink="false">2625@http://www.zananeha.com/</guid>
<dc:subject></dc:subject>
<dc:date>2009-06-21T20:37:31+00:00</dc:date>
</item>


</channel>
</rss>