عفو بین الملل از همگان می خواهد اطلاعات خود را در باره دستگیری ها، قتل
ها و دیگر موارد نقض حقوق بشر در ایران به هر زبانی که مایل هستند به
نشانی های زیر بفرستند. در مورد تمام اطلاعات به صورت محرمانه عمل خواهد شد
iranalert@amnesty.org
iran.alerts@googlemail.com.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ممنون هلیای عزیز
آن را در وبلاگ و فیس بوک منتشر میکنم
م
. . . بعد از پایان سخنرانی ژیژک، به سراغ او رفتم تا درباره رویدادهای اخیر ایران با او حرف بزنم. ژیژک در حالی که در میان موج عظیمی از دوستدارانش محاصره شده بود، چند کلمهای درباره اوضاع ایران با من حرف زد. وی گفت:
«اکنون لحظهای حساس و سرنوشتساز است، به خاطر این شور و شوق عظیمی که هست اما هر ابلهی میتواند پرشور و شوق باشد. مسأله حیاتی پیدا کردن یک فوروم حداقل سازمانی است که تداوم داشته باشد. به نظر من بزرگترین خطر این شورشهای پوپولیستی این است که شما این جنبش عظیم را دارید، همه توی خیاباناند، همه با هم همبستگی دارید و این کار از هر ابلهی برمیآید اما هنر واقعی این است که یک فوروم واقعی برای ایستادگی پیدا کنید. یک نوع کار شبکهای. فشار باید ادامه داشته باشد. شاید تظاهرات نه، بلکه شما باید یک نوع سکوت تهدید کننده باشید.»
از ژیژک پرسیدم این روزها همه در وضعیت آشفتهای به سر میبرند و نمیدانند چه خواهد شد و یا چه باید بکنند. چگونه میتوان بر این وضعیت غلبه کرد؟
ژیژک در جواب میگوید: «آشفتگی نشانه خوبی است. مائو گفته است: زیر آسمان هرج و مرج است پس وضعیت عالی است. باید همیشه به خاطر داشته باشید که این آشفتگی تنها برای شما نیست بلکه برای آن بالا هم هست. در یک وضعیت آشفته اگر عصبی نشوید، میتوانید فضا را اشغال کنید. شاید در این مرحله از دست رفته باشد گرچه امیدوارم حقیقت نداشته باشد، اما فکر میکنم هنوز فضای کافی وجود دارد که میتوان اشغال کرد، یک نوع کار شبکهای سازمانی میتواند به وجود آید. قطعاً امروز وجود برخی فرمهای سازمانی، حیاتی است.»
آنگاه ژیژک برای مردم ایران آرزوی موفقیت کرد و گفت که بسیار مایل است روزی از ایران دیدن کند: «من دوست دارم بیایم اما یک نفر مرا تقریباً به موسوی وصل کرد تا برایش برنامهریزی کنم و به من گفتند که یا هرگز ایران را نخواهی دید یا در صورت پیروزی ایشان، به ایران دعوت خواهی شد و این تنها فرصت من بود. بنا بود سال قبل به ایران بروم اما یکی از اساتیدی که مرا دعوت کرد دستگیر شد. و الان هم که اوضاع خراب است اما من واقعاً دوست دارم از ایران دیدن کنم چرا که من سینمای ایران را دوست دارم.»
Merc vase toozih dar morede ghrob va toolooe to shahretoon, jalbe man ta hala cheninjai zendegi nakardam to har 3 keshvari ke boodam taghriban to ye arze joghrafiai boodam, hala ye kam bala va payeen ama be male shoma nemiresid!
Khoshhalam omadi kear daryache...choon midoonam ziad azash khahi nevesht:) chai mango ham chai morede alaghe mane.
عفو بین الملل از همگان می خواهد اطلاعات خود را در باره دستگیری ها، قتل
ها و دیگر موارد نقض حقوق بشر در ایران به هر زبانی که مایل هستند به
نشانی های زیر بفرستند. در مورد تمام اطلاعات به صورت محرمانه عمل خواهد شد
iranalert@amnesty.org
iran.alerts@googlemail.com.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ممنون هلیای عزیز
آن را در وبلاگ و فیس بوک منتشر میکنم
م
آخی :(
میدونم که خیلی خیلی حرف لوسیه. ولی میگم.... کاش میشد بیام کمکت.
کاش زودی خوب شی اقلا! این که میشه!
ژیژک: باید نوعی سکوت تهدیدکننده باشید
پرویز جاهد
. . . بعد از پایان سخنرانی ژیژک، به سراغ او رفتم تا درباره رویدادهای اخیر ایران با او حرف بزنم. ژیژک در حالی که در میان موج عظیمی از دوستدارانش محاصره شده بود، چند کلمهای درباره اوضاع ایران با من حرف زد. وی گفت:
«اکنون لحظهای حساس و سرنوشتساز است، به خاطر این شور و شوق عظیمی که هست اما هر ابلهی میتواند پرشور و شوق باشد. مسأله حیاتی پیدا کردن یک فوروم حداقل سازمانی است که تداوم داشته باشد. به نظر من بزرگترین خطر این شورشهای پوپولیستی این است که شما این جنبش عظیم را دارید، همه توی خیاباناند، همه با هم همبستگی دارید و این کار از هر ابلهی برمیآید اما هنر واقعی این است که یک فوروم واقعی برای ایستادگی پیدا کنید. یک نوع کار شبکهای. فشار باید ادامه داشته باشد. شاید تظاهرات نه، بلکه شما باید یک نوع سکوت تهدید کننده باشید.»
از ژیژک پرسیدم این روزها همه در وضعیت آشفتهای به سر میبرند و نمیدانند چه خواهد شد و یا چه باید بکنند. چگونه میتوان بر این وضعیت غلبه کرد؟
ژیژک در جواب میگوید: «آشفتگی نشانه خوبی است. مائو گفته است: زیر آسمان هرج و مرج است پس وضعیت عالی است. باید همیشه به خاطر داشته باشید که این آشفتگی تنها برای شما نیست بلکه برای آن بالا هم هست. در یک وضعیت آشفته اگر عصبی نشوید، میتوانید فضا را اشغال کنید. شاید در این مرحله از دست رفته باشد گرچه امیدوارم حقیقت نداشته باشد، اما فکر میکنم هنوز فضای کافی وجود دارد که میتوان اشغال کرد، یک نوع کار شبکهای سازمانی میتواند به وجود آید. قطعاً امروز وجود برخی فرمهای سازمانی، حیاتی است.»
آنگاه ژیژک برای مردم ایران آرزوی موفقیت کرد و گفت که بسیار مایل است روزی از ایران دیدن کند: «من دوست دارم بیایم اما یک نفر مرا تقریباً به موسوی وصل کرد تا برایش برنامهریزی کنم و به من گفتند که یا هرگز ایران را نخواهی دید یا در صورت پیروزی ایشان، به ایران دعوت خواهی شد و این تنها فرصت من بود. بنا بود سال قبل به ایران بروم اما یکی از اساتیدی که مرا دعوت کرد دستگیر شد. و الان هم که اوضاع خراب است اما من واقعاً دوست دارم از ایران دیدن کنم چرا که من سینمای ایران را دوست دارم.»
http://zamaaneh.com/jahed/2009/07/post_367.html
Merc vase toozih dar morede ghrob va toolooe to shahretoon, jalbe man ta hala cheninjai zendegi nakardam to har 3 keshvari ke boodam taghriban to ye arze joghrafiai boodam, hala ye kam bala va payeen ama be male shoma nemiresid!
Khoshhalam omadi kear daryache...choon midoonam ziad azash khahi nevesht:) chai mango ham chai morede alaghe mane.