زنانه‌ها

میگفتند بهنود روی پای مادر مقتول افتاد و التماس کرد. میگفتند خواهر مقتول هم روی پای مادرش افتاد تا نگذارد بهنود اعدام شود. میگفتند برادر مقتول لحظه ی آخر رضایت داد ، میگفتند پدرش ساکت بود.

و گفتند مادر مقتول یک نه  محکم گفت و صندلی را از پای بهنود کشید و بهنود در هوا رها شد ، با طنابی دور گردن.

قانونی که اجازه ی قساوت به مردمان بدهد ، توسط انسانها و برای امنیت انسانها آورده نشده.

قانونی که حق سنگدلی به انسانها بدهد ، قانون پلیدی است که مناسب جامعه ی انسانی نیست.

با قوانینی که سرنوشت  مردم را به دست انسانهای  کینه توز میدهد مبارزه کنیم.

مبارزه بر علیه اعدام ، مبارزه برای احقاق حقوق بشر است.

نوشته ای از وکیل بهنود ، محمد  مصطفایی، یکی از انسانهایی که دفاع از بی دفاعان را در کشور اشغال شده ی ما به عهده گرفته است.

آرزو دارم آسمان را خارج از زندان ببینم ، مصاحبه ای با بهنود  

فیلم آنها روزی هزار بار می میرند که در قطعه های چند دقیقه ای روی یو تیوب قرار گرفته ، محمد مصظفایی ، وکیل انسانی دوستی که برای دفاع از بی دفاعان تلاش میکند ، یکی از تهیه کنندگان این فیلم است.

پس نوشت : در حواب چرای یکی از دوستان در مورد خبر اعدام بهنود در فیس بوک نوشتم :

یکی از آشنایان غیر ایرانی یک بار به ایران رفته بود و گشت جلویش را به خاطر حجاب نامناسب گرفته بود و میخواستند حالی اش کنند که حجابش مناسب با استانداردهای آنها نیست و او متوجه نمیشد چه میگویند. یکی از گشتی ها چند کلمه انگلیسی بلد بود ، به این خانم گفت :
you see ? Jomhoori Eslami , You undrestand ?
فکر میکنم این  جواب تمام  چراهای ماست
:((( 

پس نوشت دو : سیزده زن و مرد فعال مدنی و روزنامه نگار پای چوبه ی اعدام هستند.
با مجازات اعدام مقابله کنیم 

ــــــــــــــــــــــــــ

توضیح : عکسی که گذاشته بودم  مربوط به خانم ...بود  که جزو هنرمندانی بود که پشت زندان جمع شده اند و از جال رفته.
امروز صبح وقتی میل با عکسها به دستم رسید با گریه های شدید عکسها را نگاه کردم و ابدا فکر این را نکردم که در زندان اجازه ی فیلمبرداری و عکسبرداری هست یا نیست.
این لینک به بالاترین رفته ـ نوشته های من هرگز به بالاترین نمیرفت و این یکی نمیدانم چرا سر از آنجا در آورده ـ و کلی الم شنگه راه افتاده سر این اشتباه من. حقیقتا شرمنده و پوزش میخواهم از این بی دقتی و بی فکری.